Tytuł: Zapłodnienie in vitro - szanse i ryzyko

Zapłodnienie in vitro to metoda, która znajduje zastosowanie dla par starających się o dziecko, których płodność jest obniżona. Przyczyny obniżenia mogą być wielorakie. Dotyczą one zarówno kobiet, jak i mężczyzn. In vitro jest stosowane w przypadku kobiet z niedrożnymi jajowodami lub endometriozą, oraz w przypadkach ciężkich zaburzeń jajeczkowania. Przesłanką do wykorzystania metody in vitro w przypadku mężczyzn, jest mała ilość plemników w nasieniu lub mała ilość nasienia. Zapłodnienie in vitro stosowane jest także przy nieznanych przyczynach niepłodności. Nie stosuje się w zasadzie metody in vitro u kobiet powyżej 42 roku życia, ze względu na małe szanse zapłodnienia i donoszenia ciąży. Zapłodnienie odbywa się najczęściej dzięki mikromanipulacji, czyli wprowadzeniu, w warunkach laboratoryjnych plemnika do komórki jajowej, znajdującej się poza organizmem matki. Pierwsze tzw. dziecko z probówki urodziło się w 1978r. w Wielkiej Brytanii, ze względu na krótką historię wykorzystywania tej metody zapłodnienia, trudno obiektywnie wskazać na jej wady. Zdaniem wielu lekarzy badających to zjawisko, niezaprzeczalnym faktem jest niższa waga urodzeniowa dzieci z  zapłodnienia metodą in vitro. Pozostałe hipotezy badawcze mówiące o większym zagrożeniu np. nowotworem gałek ocznych w wieku dziecięcym nie znalazły, jak dotychczas naukowego potwierdzenia.