Według tak zwanej teorii Barkera istnieje pewna zależność między masą urodzeniową dziecka a jego przyszłym stanem zdrowia. Badania wykazały, że osoby, które po urodzeniu ważą niewiele, narażone są w dużo większym stopniu na choroby krążenia i otyłość po pięćdziesiątym roku życia. Niska masa urodzeniowa jest dość częstym zjawiskiem w przypadku dzieci poczętych w wyniku zapłodnienia metodami in vitro, ivf czy icsi. Dlatego też przeciwnicy sztucznego zapłodnienia wykorzystują teorię Barkera jako argument przemawiający za tym, by zaprzestać przeprowadzania takich zabiegów. Zwolennicy in vitro wskazują jednak opinie uczonych podważających wspomnianą teorię. Według nich otyłość nie może być wynikiem samej wagi urodzeniowej - musi działać jeszcze jakiś inny czynnik. Przykładem takiego „katalizatora" może być przekarmianie dziecka przez rodziców (noworodek waży mało, więc chcą go wzmocnić, podając mu zwiększone ilości pokarmu).