Zapłodnienie in vitro od początków swego istnienia było nie tylko przedmiotem żywiołowych sporów natury religijnej, etycznej i moralnej. Dla milionów ludzi na całym świecie wiadomość o pierwszym dziecku urodzonym w wyniku sztucznego zapłodnienia była prawdziwym błogosławieństwem. Nie trudno sobie wyobrazić, co przeżywały pary, dotknięte problemem niepłodności, na wieść o rychłym rozwiązaniu tego kłopotu. Eksperyment Patricka Steptoe i Roberta Edwardsa przede wszystkim dał nadzieję na potomstwo tym, którzy do tej pory z różnych powodów nie mogli na nie liczyć. Był także uwieńczeniem kilku wieków starań, by uniezależnić człowieka od nieprzychylności natury. Dlatego też wielu widzi w in vitro triumf ludzkiego umysłu. Od czasu poczęcia i narodzin pierwszego dziecka z probówki minęło ponad 30 lat, w czasie których nauka poczyniła znaczne postępy, doskonaląc metody sztucznego zapłodnienia i dając jeszcze więcej nadziei niepłodnym parom.